عوامل و اسباب غفلت: ۲- غرق شدن در نعمتها
قرآن کریم از قول مشرکان در روز قیامت که خداوند را مسئول غفلت و تباهی خود و پدارنشان میدانند، می‌فرماید: « … ولکن متعتهم و آبائهم حتی نسوا الذکر»[18]؛ «لکن تو این کافران و پدرانشان را متمتع به دنیا و نعمتهای دنیا گردانیدی تا آنکه از فرط سرگرمی به دنیای فانی، ذکر و قرآن تو را فراموش کردند.»
امّا باید توجّه داشت که صرف برخورداری از نعمتهای الهی نمیتواند سبب انحراف شخصی شود، چراکه مؤمنین نیز از نعمنتهای خداوند استفاده میکنند ولی آنچه سبب گمراهی مشرکان شده، غرق شدن در این نعمتها و فراموشی صاحب نعمت است. در حقیقت، «خداوند نعمتهای خود را بر تمام موجودات پخش کرد، حتی آنها از منحرفان دریغ نمی‌دارد، امّا خطر در جایی است که این نعمتها سبب فراموشی خدا شود، نه این که مال، مطلقاً بد و خطرناک باشد.»[19]
ادامه…